Założenie było ambitne - tylko my i Tatry. My, czyli same przyjaciółki: moja jedna bestfriend, niejaka Kita, kolejna - Paula i jej bestfriend Ela. I ja. Tatry, czyli wczesne wstawanie, długie piesze wycieczki, wolność, którą można poczuć tylko na pustym szlaku...

Powiesiłam się na czerwonokrwistych ustach, przytuliłam do fantastycznego kota Ricarda, modliłam w lustrzano-serduszkowej kapliczce. Trzymając Diabła za pewną męska część ciała, myślałam jak to jest złapać Pana Boga za nogi...

Gdy witam ich śmiałym stwierdzeniem, że są skazani na sukces, uśmiechają się pod nosem i wymieniają ukradkowe spojrzenia. Dziennikarka lokalnej gazety, pisząc o nich, właśnie taki tytuł nadała swemu artykułowi. Nie wiedziałam o tym, skojarzenie nasunęło się samo po prześledzeniu historii dokonań punkrockowego zespołu ALLisON z Kielc...

'Nie bądź taka zajebista. Zobaczysz, życie jeszcze nauczy cię pokory!'. To stwierdzenie zawsze szybciutko sprowadzało mnie na ziemię. Co prawda zupełnie nie wiedziałam, czego to (przecież takie fajne!) życie ma mnie uczyć, ale jakoś od razu mój optymistyczny entuzjazm opadał. Dziś już zdaję sobie sprawę, że była to delikatna forma psychicznego znęcania się nade mną...

Gorące popołudnie, na naszym hotelowym basenie emocje sięgają zenitu. Antonio znów zdobył bramkę! Budowa ciała tego około czterdziestoletniego Włocha jest jakby specjalnie stworzona do gry w piłkę wodną. Wysoki, barczysty i umięśniony, z łatwością potrafi przechytrzyć innych zawodników, a już najlepszy popis swoich umiejętności wychodzi mu na mnie...

Na nogach miał srebrne adidasy z mocno czerwonymi napisami RICH, wyszyte ze wszystkich czterech stron obuwia. Jego włosy, związane w dwa małe kucyki, na czole rozchodzą się w lekko zakręconą grzywkę. Uśmiechając się szelmowsko daje najlepszy dowód swojej pewności siebie, a wieczorny program dla gości prowadzi jak zawodowy kabareciarz...